A Galipedia e o vandalismo (V)

Creación do artigo Manifesto Noorevolutiosferista:

(IIºMANIFESTO)

(Hoxe refundamos o NOOREVOLUTIOSFERISMO)

Por: [Óscar Lomba Álvarez] *


--------------------------------------------------------------------------------

Ansiamos entoar a balada do odio ao opresor, a experiencia de desaprender, o costume de sublevarnos a diario. O quefacer do atrevemento cotián e o arroxo reincidente.

A resolución para atravesar o muro de cristal blindado, a coraxe e a rebeldía serán mecanismos cardinais da nosa lírica.

A linguaxe literaria entronizou ata hoxe a inactividade da reflexión, a elevación e a sedución, nós ambicionamos enxalzar a axitación camorrista, o alleamento e o delirio, a vixilia atormentada, a persecución abouxada e tarabela, a acrobacia deleteria, a frecha na diana e o dardo no albo.

Afirmamos que non é no espazo virtual onde ocorren todos os fenómenos do pensamento e a intelixencia. A grandiosidade do universo enalteceuse cunha ousadía e gallardía nova: a fascinación da insurrección. Unha multitude de homes e mulleres ataviados con roupaxes multicolores e portando bandeiras coas cores do arco da vella, efervescencia, ebulición da espuma de champaña, lume de labras fumarentas, explosión de fogosidade xuvenil... unha barricada de ferros retortos e colectores incendiados onde se parapetan os obreiros do Naval que chuspe unha metralla intermitente de parafusos e cócteles molotov é máis persuasivo que a “A Liberdade guiando ao pobo” de Eugène Delacroix.

Procuramos empoleirar aos humanos de mono azul que portan as rosadas bandeiras. Os obreiros cuxos fantásticos tirabolas lanzan poderosos parafusos de aceiro refulxente que franquean a pantalla global, porcas metálicas atravesando a bóveda celestial, roscas e arandelas impactando sobre o alienante cristal iluminado que salta en anacos. O resplandecente visor convertido en miles de cegadores vidros esparexidos.

Concibimos ao trobador vehemente, infortunado e austero, rebelde e decidido a estender o alporizamento, o arrebato e o ardor. Un xograr con fervor proletario, un rapsodo con ollada cómplice, unha copla subversiva ou só un berro insurxente.

Non hai perfección senón na disputa. Ningunha novela, poema, canción, pintura ou película, ou calquera outra creación artística sen espírito axitador pode ser considerada unha obra verdadeiramente artística. A poesía ten que ser ideada como unha incitación á liorta contra as forzas represivas, os versos deben sacudirnos as entrañas e encirrarnos a alma, abelloarnos o espírito.

Habitamos unha choupana nun elevado penisco, un cantil ao bordo do cavorco, ao pé do precipicio, desexamos arroxarnos desde o alto dun farallón, desde o arrecife máis elevado do planeta!

Queremos modificar o espazo urbano. Gustaríanos recuperar a urbe para a cidadanía. Aí fóra, nas rúas, avenidas, prazas, nos xardíns e parques, nas fábricas, vivendas habitadas, nos obradoiros abandonados, na cidade, na urbe, metrópole ou vila o que atopamos é unha vida colectiva que só pode ser observada no instante preciso en que emerxe, posto que está destinada a disolverse de contado. Nos exteriores urbanos non hai obxectos -como diría Manuel Delgado, profesor de antropoloxía social na Universitat de Barcelona- senón relacións diagramáticas entre obxectos, bucles, nexos sometidos á excitación permanente. Non é un esquema de puntos, nin un marco baleiro, nin un envoltorio, nin tampouco unha forma que se lle impón aos feitos, como pretenderían os urbanistas. Sería máis ben unha mera actividade, unha acción interminable cuxos protagonistas son eses transeúntes que reinterpretan a forma urbana a partir dos estilos con que se apropian dela? Estamos convencidos de que o contexto e o suxeito son elementos discursivos, de modo que acaban converténdose en marcos interpretativos o un do outro. Cremos que cada espazo organízase cunhas regras concretas, cun «argumento» e cun protagonista co que, suponse, debemos identificarnos.

É no exterior urbano, imaxinémolo como un claustro materno, onde os cidadáns-fetos procuran e, ás veces, atopan lugares, espazos provisionais que chegan a considerar propios en tanto que apropiados? Ese espazo mutable está dividido en tantos espazos como individuos ou grupos de individuos? Son os espazos urbanos, entón, patrimonio non de quen os posúen, senón de quen os ocupa para usalos e só en tanto os usa? É a propiedade dos elementos e espazos urbanos -ou debería selo- inconcibible e só se dá como unha dinámica infinita de colonizacións transitorias?

A única resposta posible é a que daría unha artista como Carme Nogueira: “A ocupación efémera do espazo ou a súa colonización temporal é a que dá sentido aos lugares”.

Por que temos que emigrar ou asilarnos se o único importante é demoler as abafantes e enlouquecederas fiestras que nos manteñen enclaustrados nesta urbe infernal?

Unha Época, un Mercado e un Territorio que sucumbirán ao amencer. Coexistimos co despótico baleiro, porén xa podemos concibir a imperecedoira acción histórica que dinamiza a revolución permanente.

Nos hipnotiza ese desequilibrio confuso, enredado, caótico, pero prodixioso, entre o ecosistema urbano e rural. Exaltamos unha nova forma de urbanismo: o “modelo rururbano vigués”. Un desequilibrio -dotado de fermosura e graza- entre o campo e a cidade.

A nosa visión artística forxouse coas nosas vivencias cotiás nos arrabais e suburbios, pero tamén no propio centro do casco vello. Curtímonos en numerosas manifestacións, tumultos, alborotos, barafundas e algaradas rueiras.

Cobizamos enaltecer o motín sedicioso, a insurxencia implacable, a insurrección popular, a conspiración universal, a rebelión das masas -única vía para sanear o noso consumista modo de vida-, a sublevación revolucionaria, o impudor afastado da frivolidade burguesa, o espavento demoledor que derrube pertinaz as estúpidas modas pos-modernas, os fascinantes arquetipos anti-capitalistas para os cales estamos dispostos a dar o mellor da nosa vida e a levantar a repulsa colectiva fronte a toda clase de viláns, miserables, explotadores, corruptos e machistas maltratadores.

Queremos destruír as catedrais do consumo, os supermercados, as tendas de moda, os locais de música alienante e combater a trivialidade, a trapallada, a chilindrada e toda clase de bobadas pequeno burguesas. Detestamos o pragmatismo e as comenencias oportunistas.

Corearemos A Internacional con melodía rapera e clamaremos con megáfonos convocando á revolta. Aboliremos as sirenas en toda clase de fábricas, cárceres, psiquiátricos e universidades. Fornicaremos todo o día e nos aparearemos en público polo pracer de exhibirnos. Estenderemos a desorde e encheremos as paredes con rechamantes pintadas de sprays multicolores entrementres ateigamos a cidade de panfletos provocadores.

Manifestarémonos polas rúas e prazas da vella Europa, seremos unha marea humana policromada e vociferante. Entoaremos cánticos obscenos mentres o turbado público observa a intensidade das nosas buliciosas charangas noctámbulas. Moitos uniranse á nosa protesta e as nosas lambereteiras bocas voraces tragaranse sabres, píntegas, sapos e cobras. Nos concertos ao aire libre a multitude vibrará ao ritmo da música de Joy Division e se cambaleará do ceo pendurada das luces, das faíscas luminosas dos reflectores e escintilantes raios láser que colgan das nubes polos fíos dos seus luminosos escintileos de cores; a xente danzará, tamén, nas bateas mexilloeiras semellantes a xigantescos cachos de pan aboiando sobre a azulada sopa mariña; bailarán nos barquiños de pesca que penetran tímidos na ría Viguesa uliscando os aromas tentadores da cidade olívica, mexerase nos guindastres de metal que son en realidade titánicas canas de pescar que se pasan o día movéndose dun lado cara outro coas súas enormes sedelas férreas e os seus aceirados anzois; tremerán no interior dos autobuses articulados que se desprazan lixeiros arrastrándose a rentes do chan porque son potentes eirugas, lombrigas e miñocas cinéticas cadradas con rodas que pisan impávidas as calzadas urbanas porque son, tamén, enormes porcos metálicos con fiestras encaixadas nos seus costados e que no canto de gruñir lanza asubíos de bucina.

É desde Galicia desde onde proxectamos ao planeta este manifesto e así chuspimos o noso ímpeto revolucionario, arrebatador e incendiario. Co noso explosivo texto refundamos hoxe o "NOOREVOLUTIOSFERISMO", porque queremos liberar esta Nación (e ao conxunto da civilización) da nauseabunda ideoloxía neo-liberal. Estamos fartos de tanta bagatela pequeno-burguesa, aspiramos a reducir á afonía para sempre a ese efluvio retrógrado que impregna coa súa perniciosa seudo-erudición malsán ao conxunto do corpo social desde conferenciantes necios, catedráticos parvos e babecos, profesores babiolos, intelectuais infames e artistas badulaques ata unha fauna variada de articulistas con mentes podrecidas.

Non refugamos da nosa cultura clásica mais defendemos a combinación entre dinamismo estático e estatismo dinámico. Para nós a arte debe procurar unha permanente e profunda renovación nos contidos, nas maneiras, formas e canles de expresión. A nosa arte non é so unha arte de vangarda senón que tamén é unha arte de masas e de retagarda. Achamos imprescindible a creación de novas organizacións e agrupacións artísticas que favoreza a creación de xigantescas obras colectivas e a difusión de novas creacións que axuden a renovación da nosa arte. É urxente unha explosión de exposicións, eventos, publicacións, follas voantes, panfletos e novos manifestos que dinamicen novas tendencias que combatan o neoacademicismo, ao novos estereotipos e clixés imperantes e sirvan de revulsivo para determinados circuítos artísticos. Xa está ben de tanta imitación. Estamos cansos de esquemas, perspectivas excesivamente enfocadas e obxectos demasiado definidos. Procuramos outras formas mais difusas que favorezan unha interacción mais horizontal entre o artista e o espectador partindo dunha arte fragmentaria, indefinida, inestable, plural, aberta, inacabada, subxectiva. Gústanos o aforismo, a poesía colage e palimpséstica. A arte é a estética e tamén a ética. Procuramos cambiar a arte pero tamén o mundo. Somos a terceira xeración ou a cuarta. O noso tamén é un rupturismo co fauvismo, expresionismo, cubismo, futurismo, dadaísmo, surrealismo, neoplasticismo, raionismo, suprematismo, constructivismo e outras desfasadas tendencias como o expresionismo abstracto, pop art, minimal art, arte de acción, arte conceptual…Moitos dos que foron os nosos referentes desde Os novos ata as tendencias de hoxe seguen a iluminar o noso camiño mais é necesario seguir a pescudar novas formas expresivas que axuden a mudar a arte galega e universal. Bebemos de xente como Maruja Mallo, Eugenio Granell, Antón Patiño, Menchu Lamas, Xabier C. Corredoira e Antón Lamazares mais tamén nos embriagamos con Arturo Fuentes, Amalia González Reyes, Antón Cabaleiro, Antía Moure, Álvaro Negro, Carme Nogueira…

Xa durante demasiado tempo Galicia foi sempre considerada a terra das vacas, meigas, santas compañas ou "o cabaré sobre o paraíso perdido", como diría Manuel Lourenzo. Nós aspiramos a transformala noutra Galicia, unha Nova Galiza renovada (diferente á soñada pola revista dirixida por Rafael Dieste e distinta, tamén, á pensada pola revista editada polo Foro Cívico Galego de Barcelona), porén loitaremos decididamente para construír un País Revitalizado. Non imos fuxir da nosa Galicia dos innumerables mitos e pantasmas que a percorren converténdoa nun universo de camposantos incontables. Mais achamos que moitas ideas trasnoitadas deben ser superadas (conservando só o que nos fai máis humanos), porén o ulterior deberá ser hixienizado por unha renovada reflexión agrupada que nos libre definitivamente desa caduca e desfasada ideoloxía que arrasa, deturpa, empobrece e aliena a mente colectiva.

VIGO, 28/09/2010

*Óscar Lomba foi o redactor do Iº MANIFESTO NOOREVOLUTIOSFERISTA que foi publicado no Xornal galego A Peneira e en outros medios escritos de Galicia.

A Galipedia e o vandalismo (IV)

Había bastante tempo que non lle adicaba espazo a algúns destes simpáticos vandalismos que atopo ás veces no meu paseo pola wikipedia galega.

Creación do artigo "Distribución do acivro"

o acivro é unha merda ke se distrue entre dous e muliplícase en mileiros situase nas fragasEn Galicia dáse, fundamentalmente, na serra de San Mamede (concellos de Maceda, Montederramo, Vilar de Barrio e Laza), na serra dos Ancares, en O Incio, no val do Lóuzara, no monte Oribio (Concello de Samos), no Courel (especialmente na Devesa da Rogueira, e preto da costa) como na fraga de Caaveiro ou no concello de Gondomar, na parroquia de Morgadáns

Creación de "Xogos Olímpicos de 2016"

galiza porque non se presentara para obter unha candidatura de xogos olimpicos, galiza pode con todo o que lle poñen en riba galiza ceibe

Creación de "Emilio Álvarez Blázquez"

Emilio alvarez blazquez hermano de xosé maria alvarez blazquez famoso escritor gallego por sus poesías incluyó a su hermano emilio en un poema precioso recomendado los dos formaron una gran patria y dirigieron a galicia a lo mas alto de la poesia llegando a que mucha gente de fuera de galicia recomendase y leyera libros a mucha gente de otros países la verdad es que emilio no llegó a tener tanta fama nunca como su hermano xosé maría pero aún así él se esforzó para que la gente se interesase por sus poemas que según emilio y su hermano xosé maría refejaban la verdad de muchas cosas que ocurrían por el mundo y centralmente en galicia porque emilio queria que la gente se diera cuenta de lo que estaba pasando que no era una broma que las guerras tenían que acabar ya no se podia esperar mas estaba muriendo mucha gente y esto lo reflejó en bastantes poemas como: sangue (sangre en castellano),guerras, muerte... escritor a mi opinión memorable que debería estar en nuestras maentes para siempre como recuerdo de un escritor que nunca murió garcias a sus poemas en nuestras mentes que habra que recordar en un futuro para que la gente vea lo que en realidad estaba pasando en aquellos tiempos y que claramente emilio reflectaba que no queria que ocurriesen las mismas cosas en el futuro que el mundo se estaba quedando sin juventud mandando a niños pequeños a guerras el pedia en cada poema mandenme a mi no aniños con toda la vida por delante nunca consiguió que parasen pero lo intentó y eso nunca deberíamos borrar para mi estos hechos deberian ser memorables en todo tipo de persona incluso en lamas despreciable para que se de cuenta de lo que se esta perdiendieno tirado por la calle.

GRACIAS POR LEER ESTE TEXTO

FMDO:

SU AMIGO PARA SIEMPRE

E para finalizar, a creación d'Os comedores de patacas

en mi opinión, es el libro más penoso que se puede escribir. este hombre va de guay y no llega a chachi. te crees una eminencia literaria gallega y no sabes ablar gallego! se dice impecable, no impecabel, aprende a hablar, y no difundas una lengua propia de los neandertales. a mi amiga le caes bien. a mi ni me viene ni me va, pero te respeto, a pesar, en mi opinión, de que HABLAS MAL

Aínda teño material de abondo para facer sucesivas continuacións. Pero todo hai que dicilo, o vandalismo nos últimos tempos reduciuse moito, o que é unha boa nova para os que estamos alí fuchicando.

A Galipedia e o vandalismo (III)

Hai veces, como xa temos comprobado, que o editor sinte unhas inmensas gañas de escribir acerca da súa aldea. Sobre este tipo de edicións vai esta terceira parte.

Creación de "Atás, Atás, Cualedro"

Eu chamomé [Nome e primeiro apelido], vivo en Bizkaia dende fai moitos anos, inda que nacín e pasei os 18 primeiros anos da miña vida no pobo de Atas, corrin por as suas calles antes enlodadas e agora asfaltadas.

Bebin das 8 fontes que fontes existen no pobo e alrededores, auga muy sanba e rica, a de Chamusiños, con moito ferro, pero rica, a do Cardo e a que esta encañada nas acasas, a da Virxe e que din nace nos per da Virxe da Saude, e riquísima, a da Pingarella, e a muy freca e muy boa,

fonte de abaixo e a masi sosa, din que abre o a epetito, tamen conocese por a "a fonte da mau negra" por que se afogou unha primiña miña de pequena "Rosariño", din tamen que abre o apetito, ahora esta sucia e nos se usa pra beber nin a alimentación, a fonte "fontiña" ten tamen auga rica, ahora arreglarona e esta muy ben o mismo que a da Pingarella,

quedanos a fonte de Laga, ésta está en desuso, por non limpiala, etamen a fonte da Cabrela que tampouco se usa por non estar ben limpa.

Tamen ten un cruceiro con imaxen de Jesus na capela da Virxen da Saude,e unha iglesia do siglo XVII asi como a casa cural "antes convento dos Benedictinos" e no muro do Convento tenn un reloxo de sol.

e unha paixaxe muy fermosa dende donde se divisa toa a limia e os pobos de o lado.

Buenio e ahora deixarei un poema que escribin fai agun ano inspirandome na posta de sol que desde Paredes contemplei.

Este poema esta resistrado a meu nome e forma parte dos mais de 500 poemas que teño escritos entre os que estan dedicadoa a miña terra nai

Galiza:

POSTA DE SOL EN PAREDES

Subín o monte de Paredes,

alí respírase paz,

so os grilos se escoitan,

tamén as chicharras cantan,

lonxe… queda o ruido

da carretera… como un susurro.

Rodeada de árboles,

todo verde.

A o lonxe vense os pobos que nos rodean,

mais cerca esta o meu,

meu pobo… miña casa.

Sentada na peneda,

púxenme a contemplar

o ceo azul…

nun extremo víase bermello,

con pinceladas de cores,

bermello máis gris aquí e aló.

A lúa colgada do ceo azul

estaba casi chea,

o sol bermello contemplabaia,

él, pouco a pouco ivase escondendo

detrás do monte,

non se quería ir…

resistíase.

Escondese pouquiño a pouco,

como sin ganas de irse,

non quere deixar a la lúa que o mira,

miraio coqueta azul… transparente…

él escondese despacio… lentamente,

hasta que non queda máis que o seu reflexo.

O monte absorbeuno,

como un gran dragón a súa presa

¡que paz se respira aqui arriba,

na miña peneda de Paredes!.

Alí non existe o estréss,

alí so a paz predomina,

relax total…

nada de bullicio,

nin presas… nim berros,

o voar de ultima hora de

os paxáros antes de dormirse.

¡Que posta de sol máis relaxante!!!

alí, en Paredes…

Atas 7 do 07 do 2006 AUTORA: M.C.R.

Creación de "Pedrido, Villestro, Santiago de Compostela"

Pedrido, situado a la orilla derecha del rio sar a su paso hacia padron, es una aldea cuyo paisaje es tan verde que parece un paraiso, sus vecinos---unos 40---son de buen caracter y entre ellos se encuentra algun pintor moderno cuyo exito se vera muy pronto pues esta preparando una esposicion de sus trabajos en la casa de cultura de villestro. A cuatro kilometros de santiago se esta convirtiendo en un barrio residencial, algo que preocupa a sus vecinos aunque a la vez los esta convirtiendo en nuevos ricos pues sus tierras se han convertido en tesoros para los constructores de chales.......un beso grande para todos os veciños de Pedrido---Meos queridos veciños.

Creación de "A Aldea do Monte, Ventosa, Agolada"

Boas tardes!!!!!!!! Eu si quero contarlles algo desta aldea no val no monte Farelo . Conta con uns 37 veciños anque hai mais casas vacias, por eso do movemento migratorio.... E pequena pero moi ben acomodada, teñen de todo, dende servicio diario de recollida de leite ata pescado fresco todas as semanas, pasando por a venda de pan 4 dias cada semana tamen. Os que ali vivimos sempre nos recodramos dela e todas as tardes que xogabamos sen perigo ningun por ali, daba igual a hora que fose sempre estabamos a salvo.... a salvo nos por que o mellor os veciños cas trasnadas que faciamos moi tranquilos non andaban. Convido a todo aquel que queira coñecela que se acerque. Unha aperta  

Creación de "O Outeiro, Corredoira, Cotobade"

la comunidad de montes presidida por el sr. [nome] y acompañado por sus secuaces el sr. [apelidos], JAVINO, EL MORENO, MARITE, TITO, entre otros no han dado cuentas desde hace 6 años del beneficio del monte. se han dedicado ha HACER sus casas la del sr. [os mesmos apelidos ca antes] EN EL CASAL, LA DE SUS AMIGOS al lado de la IGLESIA DE SAN GREGORIO DE CORREDOIRA, pero estos amigos de momento no la quieren utilizar, pues su entrada es en horizontal (el cementerio) y a cuenta de todos los vecinos se las han financiado.

y a los demas nos llaman LOCOS Y TOLOS, Pero los ladrones tarde o temprano tendran su merecido

Creación de "Conversa:Ortigueira"

       Dende hai uns dias Constante pasa as mañáns no faiado-.

       ¿Que andas argallando por aló arriba?-pregúntalle o papá-.

       Nada.Teño un amigo que vive a Loiba-.

       Foi Odita a que  me dixo del...É moi simpático e sabe unha chea de cousas...!!

¿Como se chama? Ten un nome algo raro,tamén el é algo raro...chámase Constantino-. Rin o papá e maila mamá. Tamén eu,de pequeña,tiña unha amiga na palleira di a mamá-.A miña chaábase "Chandoiro"... O pícaro sube ó fallado-.Séntase na trabe,pecha os ollos e canta pra sí:

       Por baixo do ceo;/Por riba do monte-.

       no medio das nubes;/na auga da fonte;

       na herba do prado,/ neste buratiño.

       Vive Constante / o teu amiguiño-.

Cando Constante chega vaise poñer cabo de Constantino-. ¿Que facemos hoxe,Constante?-.Un viaxe,Odita-.Moi ben di Constante-.Iremos onda Constantino-.Constante é afiador-. Leva unha chea de anos polo mundo de Loiba adiante coa súa roda afiando coitelos,tixeiras,navallas e tamén amañando paraugas. Constante coñece moi ben ós nenos de Loiba porque sempre fixo o seu traballo con eles ó seu redor-.¡Que cousa tan fermosa é ver a choiv de muxicas que brincan coma anaquiños de ouro fuxindo das mans do afiador Constante !-. Unha vez Constante tiña pouco traballo-.A Odita e a xente toda tiña os coitelos e as navallas ben afiados e,cando escoitaban o chifre do Consntate afiador,decian:

       Aquí chega Constante-.

       E o mellor afiador de todos os de Loiba,

       mais tódalas ferramentas que nos temos na casa cortan

       moi ben e non temos traballo que lle dar...decia Odita...!-.

       E o Constante,noso amigo andaba por tódalas rúas

       facendo soar o chifre,tan ben que namoraba oílo,dice Odita,

       e berrando:¡O afiadooor...O Constanteee...!

A Galipedia e o vandalismo (II)

Hoxe tocan as edicións vandálicas, que a pesar de non ser enciclopédicas, descríbennos como ningunhas. Podería titularse: a nosa xente ou a nosa paisanaxe.

Creación do artigo "Fala"

É o máis famoso dos personaxes de redondela, co seu metro e sesenta en nove centimetros tódalas mozas redondelanas andan na súa procura.

Creación de [Aquí aparecía o nome e primeiro apelido]

[Nome e primeiro e segundo apelidos] naceu o 15 de maio do ano 1987 nunha vila mariñeira da ria de Arousa chamada Cambados. Alí residiu a súa infancia pero pasamos porque non é interesante. Chegou a Compostela no ano 2005 para estudar medicina, alí xerou un grupo/colectivo coñecido como a "pandi" cuxos membros eran, Cris-tajas, Mini, Uxi-Furbi, Javier-camina-despacio, Maros-Mera, Knhas,... ali adoitaban quedan no Albaroque, entre outras cousa, quedar en casa de knhas para quedarse. E coñecido por gastar vidas a hostiazos, tajarse, tajarse, tajarse, contar contos, tajarse, tajarse, tajarse... e as veces tamén... ei rapaces!!!

Creación de "Gale Borroka"

A '''Gale Borroka''' é un grupo de acción formado na localidade viguesa de Beade o 27 de Nadal do 2007, día da celebracón do partido da seleción nacional de [[Galiza]]. O grupo xa realizou algunhas acións, como práticas con [[coctéis Molotov]]

== Membros ==

_Sobo

[Despois de borrado volveuse crear o artigo co contido:]

''Galeborroka''e unha unha institucion galegista,creada o 27 de decembro do 2007(dia do partido da seleçom galega), que loita polos dereitos do pobo galego.Esta formada fundamentalmente por catro membros fundadores, que son os seguintes:

''Sined''

''Chori''

''Sobo''

''Divad''

Actos realizados:

Fabricacions de bombas caseiras de pouco alcance,cocteles molotov(se queimaron varios transformadores e paredes),plasticols(cos que se queimaron varios contedores)..........

Ainda distos acctos un pouco bandalicos o fin desta organizacion non son malos so se quere facer escoitar para logo loitar pola nosa naciom xa q as orises etnicas de galiza som celtas como que a nosa lingua esta castillanizada sa que se apropiou o "ñ"e en verdade tinha q ser "nh"e sasi coas demais letras.

Creación de "San Xil"

Eu son [Nome, 1º, 2º e 3º apelido] e teño varios libros escritos sobre San Xil.Tódala miña vida a pasei adicándome a recoñece-la verdadeira hastoria do noso Santo,para elo teño testimuños do Rev.D.Augusto Quintana Prieto e de Frai Damián Yañez do Mosteiro de Oseira,onde hai dous libros escritos por mín.Con todo elo,dende o ano 1994 xa está no Santoral Católico SAN XIL DE CASAIO-

Dos libros que teño escritos,un é totalmente en galego e non o teño editado-Quixera poñerme en contacto con vostede.A miña direcció é

[email] e tamén [outro email]

En Casaio todo o mundo me coñece,xa teño moitisima familia alí.

Atentemente:[Nome]

Creación do artigo "Roberto Lago"

mucho lago!!Necesitamos mas lagos y menos mercenarios(canobbio,d. costa,ruben,etc)con un ekipo de cedidos de 2.b y cuatro cantamañanas no se puede ascender en la vida...Me parece ke hoy`por hoy r. lago es sin duda uno de los mejores jugadores del celta por su facilidad para adaptarse a varios puestos(lateral,extremo,centrocampista...)este ultimo el ke le dio a conocer en segunda B kon el filial celeste;tambien por su seridad en el campo,su fuerza y sobre todo por su compromiso y pundonor(algo ke escasea este año en el ekipo)no en vano es vigues y lleva 14 años ligado al celta.Solo espero ke podamos disfrutar lo maximo de su juego en el Celta,ke nos sera de gran ayuda,ya ke kon la proyeccion de este jugador y el escaso numero de laterales izq.en la liga no tardaran en venir a por el.Me gustaria añadir ke tenemos en el filial a jugadores tales como G.Maric(pichichi de segunda B),Dani Abalo,A.Campillo etc...ke me kuesta mucho creer ke no estarian al nivel de cedidos de su misma categoria como Agus o Vara este ultimo kon kontrato hasta 2011,o incluso al nivel de Canobbio,D.Costa,Rosada,G.lucas,Manchev,Ruben...¿en esto nos gastamos los millones Sr.Mouriño? MAIS CANTERANOS MENOS MERCENARIOS!!DIRECTIVA DIMISSION XA!!!Mouriño estas afundindo a nossa historia!!!CELTA SI MOURIÑO NON!!!

Creación de [Nome e apelido]

[Nome e apelido].Personajillo de pacotilla,pringao de mierda malnacido!!! Paspán anano de merda botanlle laxante nas discotecas e logo non lle deixan ir o baño un dia cagouse nos calzons. É un actor de merda k non ten amigos e vai de way pola vida. mamon Ide tomar polo cu!!!

Creación do artigo "Plaxioclasa"

ola meus keridos ointes churros si si e o mais loxiko si si churros q son os churros? non sei falemos de churros pois ben.....ola andre! ken e andre? sabe dios..!!si si andre..!! o homo habilis tamen iba de compras si si como escoitan iba de choping!si si un catedratiko descubriu isto e denominouno andreing! wenO falemos de outro tema mais interesante para a vida cotia! as super neneas son un mito como serie de debuxos para os pekenos pois si os zapstos son preciosos si si encntanme si si churros! andre desesperase esperando q a sua cmpañeira deixe de facer bobadas churros cajase nos churros e cajase en todo entre tnto apetecelle unha bica! caca o meu estoxo esta cheo de boligrafos violetas si si e andre dice -q me araña q me muerde!! comin unha pataca si xq a fame a fame e cruel si como os paxaros do carpinteiro amarelo...vou cear keixo com membrillo......vou cear keixo com membrillo XA!! ata logiññOOOOOOOOOOOOOO

Engadidos en A Coruña

Penamoa: Está lleno de gitanos... venden droga uggg que asco... y ahora hablemos de toda una personalidad de la coruña: ¡SEXY GORDA!

El ministro de economía coruñés es Cañita Brava, uqien lleva las finanzas del banco pastor.

hooooooooooooooooolaaaaaaaaaa. chupamela iria
=== Comunicacións aéreas ===comunicatePUTILLAS.ME GUSTA QUE ME LA COMAN 9 TIAS A LA VEZ.
LA CASA DE IRIA ES UN PUTICLUB.Y LO SABEIS.
VIVA ESPAÑA,FRANCO Y LA MADRE QUE ME PARIO.

A Galipedia e o vandalismo

Hai xente con moito tempo libre en todas partes, e hai xente que gasta parte do seu tempo libre en escribir paridas, insultar, borrar contidos e traducir do galego a outros idiomas na Galipedia (como farán nas demais Wikipedias). Eu como administrador da Galipedia que son, como non somos demasiados, tivenme que ver con moito dese vandalismo, desfacendo esas edicións ou se eran artigos creados borrándoos. Porén había veces que a parvada facíame graza, así que decidín ir arquivando nun documento openoffice algúns vandalismo dignos de conservar. Esta escolma é digna de aparecer nun libro (hai evocadores vates, mixiricas, graciosos, bastos...), e iso que só foi froito dalgúns meses de recolleita (a de perlas que debín perder...).

Nota: os corchetes son meus, inclúoos para evitar dar nomes, emails e/ou números de teléfono que ían na edición vandálica.

1ª Categoría: Política. Eis aquí un dos temas preferidos da xente ociosa.

No artigo Lingua valenciana bórrase e inclúese:

[
NAZIS DE MIERDA, HIJOS DE PUTA

EL REINO DE VALENCIANA AHORA SE LLAMA COMUNIDAD VALENCIANA....PAIS VALENCIANO ES UN INVENTO DE LOS CATALANES

A MENTIR OS QUEDÁIS EN VUESTRA PUTA CASA..PALETOS

[aquí dábase unha páxina web: valenciafreedom]

No artigo BNG inclúese:

Sus mandamientos son diez:
El primero, hablarás gallego y lo amarás sobre todas las cosas.
El segundo, no votarás al PP.
El tercero, sanificarás el día del Apóstol.
El cuarto, honrarás a Castelao y a Rosalía.
El quinto, no matarás a ningún galleguista. A los castellanistas puedes matarlos.
El sexto, no cometerás actos impuros, a no ser que favorezcan al gallego.
El séptimo, no robarás nada escrito en gallego (en castellano sí puedes)
El octavo, sólo mentirás contra el castellano y a favor del gallego.
El noveno, intentarás acabar con el castellano.
El décimo, matarás a los miembros de Galiza Bilingue.

VOTA PP. SË SENSATO La constitución promulga el derecho a usar el castellano, y vosotros no lo permitís.

Creación da "categoría:Convergència i Unió", co contido:

VALENCIANOS DEL NORTE HARA SI SOIS ESPAÑOLES, NO TENIES CARA NI VERGUENZA, SOLO UNOS APROVECHADOS, JAMAS JAMAS HABLARE VUESTRO DIALECTO,QUE ESO ES LO QUE ES LO QUERAIS O NO,SOLO QUEREIS SACAR TODO LO QUE PODEIS Y ALGUIEN QUE NO SE CONSIDERA ESPAÑOL NADA DEVE QUERER DE ESPAÑA,PERO CLORO SOIS CATALANES CHARNEGOS QUE SE PUEDE PEDIR A QUIEN LE FALTA LA DIGNIDAD Y LA VERGUENZA,PERO LOS ESPAÑOLES NO SOMOS TONTOS Y DEJAREMOS DE COMPRAR PRODUCTOS CATALANES ,YO MIRO LAS ETIQUETAS Y SI ES CATALAN NO LO COMPRO, YO SOY ESPAÑOLA Y NO ME VENDO ,COMO VOSOTROS ESA ES LA DIFERENCIA, HALA QUE HOS APROCECHE .

2ª Categoría: Denunciantes e quexicas en xeral.

Creación da páxina Cultura de Somalia, co texto:

Vaia merda de páxina...
Non hai nada de cultura... que xente...o que hai que ver...
en fin.... agora suspenderame e votareille a culpa á wikipedia... vounos denunciar... =) JaJaJa

Creación do artigo "Historia de Holanda":

que wikipedia es una mierda por que no tiene los trabajos q quiero

Na páxina de conversa de Manuel Rivas:

Diríxome direitamente ao escritor Manuel Rivas, son menbro do Ateneo republicano de Valdeorras e desde o mes de decembro tiñamos apalabrado a dito escritor para o dia doce de abril, entre os actos que imos celebrar na semana republicana. Fai un mometiño entereime de que dito persoaxe non vai vir, déixanos plantados, cos carteis feitos, o pior do caso e que os militantes do BNG do Barco de Valdeorras hai dez dias que están a dicir "non vos fagades ilusións que o Rivas non vos vai vir". Non podía crer que unha persoa tan influínte na cultura galega, con tanto prestixio e tantos honores deixe prantados aos socios de unha asociación, republicanos, de ezquerdas, progresistas ainda que non nacionalistas, sen dar explicacións convincentes. Que cando se jodeu Galicia , sr. Rivas? cando a xente que nós creímos independentes e non manipulabels polo poder establecido nos deixa este amargo sabor de boca. Sr. Rivas acabarei de ler a sua última novela mais o meu concepto sobre vostede xa non será o mesmo, nunca máis!!. O caciquismo, ao que vosté entre outros denominou con bo criterio cliantelismo, tamén o arrastra a vostede. NUNCA MÁIS Sr. RIVAS!!.

Na páxina de conversa de Pucho Boedo:

Sobre lo que escribís Pucho Boedo ¿podéis ponerlo en español? En portugués, no lo entendemos y si es gallego, pues mira, tampoco. No vamos a ponernos a estudiar una lengua o dialecto regional. A ver si es que estáis haciendo como el Ayuntamiento de Barcelona, que hizo un DVD para promocionar el turismo a la capital ¡EN CATALAN ! y de esa forma, sólo se enteraron ellos.

[Foi respostado por outra ip anónima:]

Vaia sunormal, lucícheste

Na páxina de conversa d'A Baña:

Política de Protección Animal en A Baña (A Coruña) Antón es un perro al que dejaron abandonado en una aldea llamada Cabanas en el Ayuntamiento de A Baña (A Coruña), sobrevivió casi dos años a duras penas corriendo peligro su vida en múltiples ocasiones, la última casi no lo cuenta: ocurrió que varias “personas” llamaron al Ayuntamiento diciendo que el perro les había mordido, pero curiosamente ninguno tiene lesiones, ni fueron al médico, ni pusieron denuncias ¿La mordida un perro de 47 kilos cruce de pastor Alemán con Alaskan Malamute no deja ni un mínimo rasguño? sólo tuvieron valor para llamar al Ayuntamiento de forma anónima. El sr. alcalde harto de estas presiones llevó a cabo su Política de Protección Animal: mandó a dos operarios del Ayuntamiento con una escopeta de caza para matar al perro. Por suerte la historia de Antón tuvo un final feliz y por escasos minutos esta tentativa no se llevó a cabo, pero otros no corrieron la misma suerte y fueron matados a tiros, pedradas y golpes. [Aquí dá o seu nome e o seu teléfono móbil].

Na páxina de conversa d'A Galicia Feudal:

Seamos sensatos.- Los que pretendemos estudiar la región gallega y desconocemos la esa lengua, estamos, muchas veces, condenados a la media ignorancia -o la mala interpretación, que es aún peor-. Cuando el mundo se globaliza y se acortan las distancias entre lugares parece que los nacionalismos imponen modos (como el lenguaje) que separa a estos núcleos pequeños del resto de la humanidad. No me parece mal utilizar en Galicia el gallego, me parece torpe usarlo para divulgar algo, pues la divulgación nace con limitado alcance.

Creación do artigo "Emilio Álvarez Blázquez" co contido:

es una puta mierda,la literatura no sirve para nada,simplemente para que los profesores hagan perder el tiempo a los alumnos y como dice estopa el tiempo nunca sobra siempre falta!! asique iros a tomar por el mismisimo culo!!
que os den a todos los escritores muermazos!

[Nome da rapaza que escribiu isto].

Creación de "Tipos de goberno":

los tipos de gobierno son una mierda total!!!! No sirven para nada, cada uno tiene derecho a hacer lo que le salga de los cojones!!! Y todo debía costar un céntimo; o que todos fueran ricos(así compraba todos los videojuegos que quisiera) no sirve para nada todo este royo de la política. QUE SE VAYAN TODOS A LA MIERDA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1 lixo

3ª Categoría: Xeografía (incluíndo ós poetas da paisaxe).

En "Macendo, Castrelo de Miño":

un lugar entre o ceo e a terra; non fóra de coñas, estamos olvidados do mundo...'

En "O Caño, Iñás, Oleiros":

bueno como podeis ver todos falta una calle muy importante que se llama casa vella, os preguntareis porque es tan importante, pos logicamente, porque vive el personaje mas grande del mundo y de parte del extranjero, ¿quien es?... no hace falta ni decirlo.xDDDD el moarcius..ajja

Engadido en "A Baña":

Pensamentos dun pobo chamado A BAÑA

Vivimos o teu lado en dónde perder e normal.
Os que puderon escapar xuraron non volver
xamais,hoxe empezou a chover e todo segue
igual,igual de mal,igual de ben,non temos
présa e non nacemos para perder o tren.
O río leva os soños e a realidade será outro
día máis,simplemente un día máis.
A fábrica non abreu,as máquinas nin viñeron,
secouse a sudor da cabeza ben alta e cando se ten
valor para andar pola vida,como o mellor
perdedor que importa hoxe os bolsillos dos
pantalóns,o que está endentro lévase así asta hoxe.
A BAÑA mirará toda a vida o alrededor é
encontraranos.Sabemos que aquí nacemos e aquí
queremos enterrarnos.Seguimos unha tradición,
costumes que esta vez a nosa terra enseñounos.
Vivir co misterio,saber si vimos ou vamos anque
o teñamos claro solo mostramos indecisión,
a confusión non é o noso defecto e asta hoxe
entregamosnos como e cando queremos,solo
nós.Ahora xa sabes a dónde imos e cree en nós
A BAÑA
EXISTE XENTE QUE TE QUERE NO SEO
CORAZÓN

Engadido en "Vilarmaior, Vilarmaior":

Galicia. Terruño de mis abuelos, de mi padre y su hermano. De cientos de miles de emigrantes Gallegos con los que entendimos el significado de la "Morriña". Tierra mágica; de ríos femeninos y cristalinos que el cielo alimento casi a diario. De laderas pronunciadas y el verde más vivo de España. Desde sus costas abruptas y maravillosas, y, hacia el horizonte parecemos divisar las puertas custodiadas por San Pedro.

Até aquí por hoxe, se gusta a cousa aínda me quedan algúns máis que irían na categoría parida, ou parvada simpática, ou categoría xeral, na que entra a publicidade, as reflexións persoais, as definicións absurdas e a historia dos amigos.